Yerli metinlerin okunmadığına dikkat çeken Önel, yüksek maliyetli prodüksiyonların ve yabancı isimlerin tiyatroya daha çok katkı sağladığı yönündeki yaklaşımı sorguladı. Önel, eleştirilerini paylaştığı metinde şu ifadelere yer verdi:
‘Batı hayranlığının modası geçecek gibi değil! Son dönemde tiyatro sahnelerinde de sıklıkla rastlamaya başladığımız bir durum bu. Ülkede ne yerli oyun kalmış, ne de yönetmen ‘meğerse’. İşin içinde olan biri olarak durumun böyle olmadığını elbette biliyorum. Ne ki, burnundan kıl aldırmayan tiyatrocu dostlar, örneğin kendilerine ulaştırdığımız oyun metinlerini okuma zahmetinde bile bulunmuyorlar. Sonuçta pahalı prodüksiyon, fiyakalı yabancı oyun ve yönetmen adları tiyatromuza daha iyi geliyor anlaşılan. Öyle mi gerçekten? Kıyasıya tartışılacak alandır ama kanımca bu bile bir istek, ötesinde tevazu gerektirmiyor mu?’
